Dinsdag: de laatste avond


De laatste avond is aangebroken. Met een apart gevoel komen we onder begeleiding van onze Kluutjes binnen. Een raar idee, de dagen zijn omgevlogen. De Kluutjes gooien nog een laatste keer deze carnaval de beentjes omhoog. Wat hebben ze mooi gedanst. Om 21:15 uur openen we voor de laatste keer de dansvloer. Het is gezellig druk, er wordt lekker gedanst. Ik blijf maar op het horloge kijken, de uurtjes tikken langzaam weg… Ineens gaan de zijdeuren open en staan vrienden omgekleed in Grease-kleren om de dansvloer nog een keer onveilig te maken. Wat en verrassing! Helemaal super. Dan breekt het laatste uurtje aan. Ik word er een beetje melancholiek van. We worden nog een keer de dansvloer opgevraagd als prinsenpaar. Alle lieve mensen met wie wij de afgelopen dagen de bloemetjes mee hebben buiten gezet, staan om ons heen. Tranen van ontlading en dankbaarheid voor de mooie en gezellige momenten van de afgelopen dagen rollen over de wangen. Nadat de muziek is gestopt met spelen worden wij weer op het podium verwacht. Henry, de voorzitter, spreekt mooie woorden over wat er allemaal de revue heeft gepasseerd de afgelopen dagen. Het was in één woord geweldig!

En dan is het 0:00 uur, iedereen die een steek op heeft wordt verzocht deze af te zetten en op treurmuziek vertrekken we langzaam naar achter.

Daar bedanken we iedereen die met ons het carnavalsfeest heeft meegevierd. Weer houd ik het niet echt droog. De warmte, de vriendelijkheid en de gezelligheid die wij van iedereen mochten ontvangen is als een warme deken om ons heen geslagen.

Mensen, allemaal bedankt hiervoor. Bedankt dat jullie samen met ons het carnaval wilden vieren en ons geholpen hebben om samen de bloemetjes buiten te zetten.