Laatste avond


De laatste avond is aangebroken. Met een apart gevoel komen we onder begeleiding van onze Kluutjes binnen. Een raar idee, de dagen zijn omgevlogen. De Kluutjes gooien nog een laatste keer deze carnaval de beentjes omhoog. Wat hebben ze mooi gedanst. Om 21:15 uur openen we voor de laatste keer de dansvloer. Het is gezellig druk. De band Sowieso speelt op zijn best en er wordt lekker gedanst. Ik blijf maar op het horloge kijken, de uurtjes tikken langzaam weg…  Heel langzaam voel ik mijn hoofd weer bonken en mijn keel pijn doen. Nog even doorzetten. Alcohol krijg ik de hele avond al niet meer weg. Als ik dan ziek wordt, dan maar morgen. Gelukkig is er wel een dokter in de zaal. Dokter Bernhard… Hij verzorgt een optreden met Anja. Het blijft bijzonder als mensen iets extra’s voor je in petto hebben. Ik word er een beetje ontroerd van. We worden nog een keer de dansvloer opgevraagd als prinsenpaar. Alle lieve mensen waar wij de afgelopen dagen de bloemetjes mee hebben buiten gezet, staan om ons heen. Ik had het speciale liedje van Bon Jovi, Bed of Roses, aangevraagd. Dan zie ik ineens alle foto’s van de afgelopen twee jaar voorbij komen bij de muziek. Tranen van ontlading en dankbaarheid voor de mooie en gezellige momenten van de afgelopen dagen en jaren rollen over de wangen. Nadat de muziek is gestopt met spelen, worden wij weer op het podium verwacht.

Henry, de voorzitter, spreekt mooie woorden over wat er allemaal de revue heeft gepasseerd de afgelopen dagen. Dan vraag ik de microfoon om iedereen nog eens persoonlijk te bedanken. Welke indrukken, mooie herinneringen en momenten het ons heeft gebracht. Het warme bad waarin we terecht zijn gekomen, de gunfactor die meespeelt. We bedanken iedereen die heeft meegeholpen om dit voor ons mogelijk te maken. Hoe trots kun je als prinsenpaar zijn? Allemaal superbedankt, het was in één woord geweldig!